Verlangen: hoe ga je om met de onrust?

image-9366

Yoga heeft mij geleerd dat als ik in de meest eenvoudige yogahouding geen aanvaarding kan voelen, dit in een verder gevorderd stadium van een yogahouding ook niet lukt. En eigenlijk werkt deze analogie voor zo’n beetje alles buiten de yogamat.

Toch is hard werken voor iets waar naar we verlangen een boodschap die hoog in het vaandel staat in de huidige tijd.

Grote doelstellingen en kreten als ‘hoe harder je werkt, hoe beter je je zult voelen wanneer je je doelen behaald’ worden vaak bewonderd.

Gefixeerde geest

Sommige mensen willen echter voortdurend meer of beter. Wanneer de ene doelstelling bereikt is, ontstaat meteen al weer het verlangen naar de volgende. De geest raakt gefixeerd op één doel.

Hierdoor ben je eigenlijk nooit helemaal écht aanwezig in het hier & nu. De focus ligt continu in de toekomst.

Het nu wordt zo een middel om een doel in de toekomst te behalen.

Mensen, situaties of plaatsen passen dan op deze manier wél in het plan voor de toekomst of juist niet. Je geest heeft maar een doel in het vizier en alles wat daar buiten valt, wordt weinig waarde toegekend. Het is een teken van een gefixeerde geest, waarin geen andere mogelijkheden meer gewaardeerd worden.

Deze manier van leven geeft veel spanning en innerlijke onrust. We zien de geschenken van het dagelijks leven niet meer. En daarnaast raken we de verbinding met onszelf zo kwijt.

Wanneer ons verlangen bovendien gevoed wordt door een diepere onvrede; een behoefte aan liefde, bevestiging en verbinding bijvoorbeeld, zal het gene wat we nastreven in de buitenwereld geen blijvende bevrediging opleveren. Het blijven dan surrograat doelstellingen. De kick van het behalen van een doel helpt heel even. Maar niet écht.

Is het dan ‘fout’ om verlangens te voelen kun je je afvragen? En dat is natuurlijk niet zo (phew!). Het gaat er alleen om dat we ons bewust worden van onze verlangens en het verschil gaan voelen tussen gezond streven en streven uit een gevoel van gemis of incompleetheid.

De Boeddha zei dan ook: Door ons bewust te worden van onze verlangens, bevrijden we ons van de identificatie met het verlangen.

Het Roze Tasje

Ik heb misschien zelf nog wel een voorbeeld van een gefixeerde-geest-moment. Zoals je misschien wel weet, begint zo langzaamaan overal de uitverkoop.

Vorige week had ik een dag voor  mijzelf helemaal zonder verplichtingen. De laatste tijd heb ik genoeg te doen gehad, dus ik liep met een aardige tred door de Bijenkorf van Den Haag.

En daar ineens stond het: het roze tasje. Precies de juiste kleur. De juiste maat. Het juiste materiaal. Alleen de prijs was iets minder juist.

Na het tasje toch even te hebben omgedaan en er mee voor de spiegel te hebben gezwierd, realiseerde ik me toch echt wel dat dit tasje niet helemaal binnen m’n budget lag. Dus ik legde het verstandig terug.

Mijn hoofd begon in de tussentijd allerlei sommetjes te maken en kwam met allerlei argumenten waarom dit roze tasje toch écht wel een hele goede investering zou zijn.

Thuis gekomen heb ik het tasje nog opgezocht op Pinterest en daar werd m’n vermoeden natuurlijk bevestigd dat dit roze tasje echt een hele aanwinst op m’n garderobe voor de komende jaren zou zijn.

Vervolgens ben ik de dagen daarna nog drie keer teruggegaan (ok, m’n supermarkt bevindt zich naast de Bijenkorf, dat helpt niet mee), om te kijken of het tasje er nog lag. Alles in mij schreeuwde gewoon heel basaal: hebben! Wat dan ook weer allerlei veroordelingen en irritaties met zich mee bracht over m’n eigen koopdrang.

Van modebewust naar bewust

Natuurlijk gaat het hier om een simpel materialistisch ding. Maar je ziet het principe van de ‘smachtende geest’, de drammerige en hunkerende energie die het omvat en hoe ‘heet verlangen’ (zoals de Boeddha het noemde), lijden met zich meebrengt.

Reflectieve Oefening

  1. Is er op dit moment in je leven een bepaalde situatie waarin je worstelt met een verlangen? Een verlangen naar iets materialistisch? Naar meer geld? Succes? Een andere baan? Een partner? Een ander huis?  Jouw versie van het roze tasje.
  2. Sluit voor een moment je ogen en haal de situatie helemaal voor je. Hoe voelt dit verlangen in je lijf? Wat voor gevoelens roept deze situatie bij je op?
  3. Wat voor woorden horen bij deze sensaties in je lichaam? Welke woorden passen bij de gevoelens die deze situatie bij je oproept?
  4. Blijf in gedachten benoemen wat je ervaart. Bemerk je een oordeel over je verlangen? Probeer je het te negeren of weg te duwen? Door helemaal bij de innerlijke beweging van het verlangen te blijven, laten we de ervaring zijn zoals deze op het moment is (in plaats van ervoor te vluchten of het te willen oplossen). Zo kunnen we beter leren omgaan met (heftige) emoties.
  5. Wanneer we het gevoel van verlangen helemaal kunnen toelaten, brengt het ons juist weer terug naar onszelf.

Wat is jouw roze tasje? En wat gebeurt er als je het verlangen in alle volheid kunt toelaten?

PS: Mocht je graag naar ingesproken meditaties willen luisteren, klik dan hier. 

Warme groet,

Femke

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someonePin on Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *