Waarom we het allerbelangrijkste niet mogen vergeten

image-10136

 

Lieve allemaal,

Hierbij een kort bericht over waarom ik een tijd geleden abrupt gestopt ben met bloggen en wat mij nu weer vernieuwde inspiratie heeft gegeven.

Misschien herken je het volgende wel, ik heb een absolute haat- liefde relatie met het internet. Het staat vol met inspiratie. Maar verslaving aan de digitale wereld ligt daarbij ook op de loer.

Ik werd het INternet steeds meer INgesleurd en kreeg steeds meer het gevoel dat ik mijn blogs anders, uniek en bijzonder moest gaan maken. Onderscheiden om maar mee te gaan in de stroom van bedrijven die zich bezig houden met persoonlijke ontwikkeling.

Ik kreeg het gevoel dat ik mijn blogs onder de aandacht moest brengen door harder te gaan roepen op social media.

En heel hard roepen over YOGA voelde ineens niet zo yoga meer.

Loslaten van wat ik ‘zou moeten doen’

Ik besloot een tijdje te stoppen met het bloggen en het delen van online meditaties. Ik wilde eerst weer voelen waar het mij nou uiteindelijk om ging. Off- line. Terug naar de kern. En pas weer beginnen met schrijven als ik dat wilde vanuit enthousiasme.

Na een tijdje besloop mij het gevoel dat het in onze tijd zo op de loer ligt het idee te krijgen dat jouw bijdrage alleen maar telt wanneer je duizenden mensen weet te raken. Wannneer je miljoenen volgers hebt op Instagram. Wanneer je viral gaat op Facebook. Wanneer je een hypotheek kunt afsluiten met het werk dat je doet vanuit je roeping.

Deze gedachte knaagde. Het klopte gewoon niet voor mijn gevoel.

Signalen onderweg

Toen gebeurde er ineens iets wat me intens raakte.

Nu nog steeds als ik het opschrijf.

Ik kreeg ineens emails van mensen die mij bedankte voor de meditaties.

Een lezer vertelde dat zij de meditaties beluisterde tijdens spannende CT- scans in het ziekenhuis.

Iemand anders vertelde dat zij een heel zwaar jaar gehad had. Ze luisterde naar de meditaties voordat zij ging slapen en had daar veel steun aan gehad.

Weer iemand anders had een waanzinnig mooie mandala voor mij geschilderd en opgestuurd per post.

Nou is dit niet een verkapte manier om te zeggen: ‘kijk mij nou eens succes hebben’.

Nee, dit herinnerde mij aan het allerbelangrijkste wat ik kennelijk was vergeten.

Ik hoef niet voor miljoenen mensen te schrijven. Niet iedereen hoeft mij goed, zinvol of ondersteunend te vinden. Ik schrijf voor jou.

Ik wil geen mailinglist met duizenden mensen die mijn mail vluchtig openen of een instagram post liken in het snelle voorbij scrollen. Liever heb ik contact met jou. Jij leest dit.

Jouw reacties, antwoorden en inzichten zijn voor mij een bron van inspiratie. Niet het aantal volgers op sociale media.

Afzondering en ingeving

Ik ben dol op kunst en musea. Vooral de informatie over hoe een schilderij tot stand is gekomen en de achtergronden van de schilder boeien mij altijd heel erg.

De foto van deze blogpost is genomen bij het nieuwe Louvre museum in Abu Dhabi. Daar kwam ik tot het inzicht dat al deze kunstenaars bezig waren geweest met het in eerste instantie creëren van kunst, niet succes. En dat we ons in deze internet tijd soms meer blindstaren op productief en succesvol zijn, dan het creëren van een leven met waarden die écht bij ons passen.

In het programma van Jeroen Krabbé, ‘Krabbé zoekt Gauguin‘ deelt hij de zoektocht van de mens achter de schilder. Gauguin kwam tot zijn allerbeste inzichten op een klein eilandje, weg uit de competatieve slangenkuil van Parijs. Een plek waarop hij stil kon worden om zo tot eigen inzichten en innovaties te komen.

Internet is fantastisch, maar er op een gezonde manier mee leren omgaan is belangrijk als we het contact met onze authenticiteit willen behouden.

Manifest

De meditatie oefening van vandaag gaat over het maken van een persoonlijk manifest. Een verklaring aan jezelf waarin jij opschrijft waar het nu precies omgaat voor jou. Dit manifest kan voortdurend bijgesteld worden wanneer je nieuwe inzichten krijgt in de waarden die bij jou passen.

Hier onder zijn wat vragen om je op weg te helpen. Gebruik je fantasie. Gebruik kleuren, je computer, verf, papier en mooie afbeeldingen die je aanspreken.

Waarden gaan altijd over wat jij in je leven belangrijk vindt.

  • Wat heeft voor jou de meeste waarde in het leven?
  • Welke waarde zou je nooit kunnen opgeven?
  • Welke waarde heb je wel, maar vind je moeilijk om daadwerkelijk na te leven?
  • In welke dagelijkse gewoonten komen jouw waarden tot uitdrukking?
  • In welke dagelijkse gewoonten ga je voor je gevoel tegen je waarden in?
  • Welke waarden worden niet ingevuld wanneer iemand je teleurstelt?

Ik vind het super leuk om te horen en lezen wat voor inzichten deze oefening jou eventueel opleveren. En nog leuker om daar over in gesprek te gaan!

Warme gr & Namasté,

Femke

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someonePin on Pinterest

4 thoughts on “Waarom we het allerbelangrijkste niet mogen vergeten

  • 24 mei 2018 at 16:09
    Permalink

    Ik herken mezelf precies in wat je schrijft. Ik ben onder andere daarom ook al eens gestopt met het starten van mijn bedrijf in coaching. En nu ik weer gestart ben moet ik ook herhaaldelijk tegen mezelf zeggen waarom doe je het? Niet voor de likes. Je wilt iets betekenen in iemand haar leven.

    Reply
    • 24 mei 2018 at 16:18
      Permalink

      Hoi Karin, wat is die neiging sterk hé? Dat we precies datgene vergeten waarom we het in eerste instantie zijn gaan doen: iets betekenen voor iemand. Ik vind het super leuk dat je reageert op deze post. Ik weet nl waarschijnlijk net als jij dat er zoveel mensen zijn met de zelfde valkuilen. En dat we daarmee zo de essentie mislopen. Te gek om zo met elkaar in contact te komen. Lieve gr, Femke

      Reply
  • 25 mei 2018 at 07:50
    Permalink

    Ik heb je site ontdekt rond de tijd dat je gestopt bent denk ik. Maar ik raad je meditaties aan veel mensen aan. Ik ken weinig geleide meditaties die ook zo ingaan op emoties, oude pijn of andere erkenning van dat wat zo vaak onderdrukt wordt. In een van je meditaties zeg je bijvoorbeeld ‘wat wil je nu niet voelen’. Deze zin draag ik al maanden met me mee. Het heeft veel inzichtelijk gemaakt. Dus almet al, ook zonder blog, je meditaties bleven gelukkig. En dank daarvoor! Toevallig benikzelf ook een nieuw pad van inspiratie ingeslagen en maak tegenwoordig dagelijks een tekening over mijn gevoel. (welke ik dan, jawel, op insta plaats. Maar leuk om tussen alle nieuwsbrief updates dit berichtte ontvangen!

    Reply
    • 27 mei 2018 at 08:25
      Permalink

      Wat een fijn bericht om te lezen. Ik vind dat zelf ook zo’n krachtige vraag: ‘wat wil je niet voelen?’.
      En wat bijzonder dat jij tekeningen maakt over je gevoel. Dat is eigenlijk ook een vorm van Mindfulness/meditatie.
      Bedankt dat de meditaties jou een dienst mogen bewijzen.
      Lieve gr,
      Femke

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.