Wat als verlangen, frustratie en onrust je overspoelen?

IMG_5614
image-7716

 

Wanneer deze titel jou aanspreekt weet je vast hoe het het voelt om als een kat achter je eigen staart aan te lopen en jezelf vast te draaien in je eigen gedachtes.

Misschien wil jij meer liefde in je leven (je bent niet helemaal happy in je relatie), of überhaupt romantiek in je leven (je hebt nu geen relatie), of je wilt een nieuwe carrière (de huidge baan is het écht niet), of überhaupt een baan (want nu heb je niets) of je zou willen dat iemand op je werk zich anders zou gedragen of of of….

Hoe of wat het ook zij.

Een verlangen iets te veranderen kan zo groot en intens voelen dat je je bijna op niets anders meer kunt concentreren. Je bent alleen nog maar bezig met dat wat je graag anders zou willen in je leven, maar wat er op dit moment niet is.

Met als resultaat: je bevriest, je weet  niet meer wat je moet doen of je gaat heel impulsief gewoon maar van alles proberen.

Onrust en frustratie beginnen je dan ook te overspoelen.

Je moet iets doen, zo voelt het.

‘Anders loopt het écht helemaal mis’.

‘Er moet zoveel meer uit het leven te halen zijn dan dit’.

Dat is wat het verhaal in je hoofd zegt.

En een beetje snelle actie het liefst, want inmiddels ga je je steeds banger, eenzamer en hopelozer voelen.

Kortom: de doe-modus heeft je totaal in de klem.

Een beetje mediteren en op je ademhaling letten is dan het laatste waar je behoefte aan hebt.

Sterker nog: je hebt het gevoel dat meditatiekussen het liefst van drie hoog naar beneden te willen gooien. Samen met die begeleide ademhalingsoefening met die irritante zen-stem.

Hoe kom je nu uit deze stroom van weerstand, frustratie en drang tot actie?

Je wilt gewoon iets doen, wat dan ook, als het maar helpt!

Hoe meer je naar binnen wilt keren op dit soort intense momenten (bewust worden van je gevoelens en gedachtes etc), hoe meer je lijkt te verdwalen.

Als onrust te sterk aanwezig is, kan het averechts werken de aandacht naar binnen te richten. Een andere manier van mediteren is dan de aandacht (allereerst) wat meer naar buiten te richten.

Niet zomaar elke omgeving is daarvoor geschikt. Zo kan een drukke stad juist voor overprikkeling zorgen, omdat je al gespannen bent.

En die vriendin die je altijd zo’n gezellig gevoel geeft, vind je nu ineens best irritant.

Een loopmeditatie in de natuur lijkt voor veel mensen in deze gevallen een geschikt toevluchtsoord.

De Loopmeditatie

Binnen de traditie van vipassanameditatie is loopmeditatie een mooi alternatief voor de zittende meditatie.

Een loopmeditatie heeft een aantal voordelen:

  • Toch iets te doen:je beweegt waardoor de doe-modus toch een beetje zijn zin krijgt (dat denkt hij tenminste ;). Er gebeurt iets en daardoor gaat het kleine druktemakertje in jou zich steeds minder verzetten.
  • Bang: die doe-modus is natuurlijk eigenlijk gewoon angst. Iets in jou is stiekem heel erg bezorgd. En door stap voor stap in een vast ritme te lopen, komt dit bange gedeelte heel geleidelijk meer tot rust. Vaste ritmes hebben deze uitwerking. Denk maar aan het feit hoe baby’s helemaal ontspannen als ze zachtjes heen-en weer gewiegd worden.
  • Stresshormonen: door het wandelen breng je je autonome zenuwstelsel weer in balans. De stresshormonen cortisol en adrenaline beginnen te kalmeren, waardoor spanning zal afnemen en rust zal toenemen.
  • Kijk om je heen: neem de omgeving om je heen waar, ervaar de wijdsheid, voel de wind, hoor de vogels, ruik de geuren, zie de lucht, voel de grond onder je voeten, merk op dat ook jij onderdeel bent van dit grotere geheel. Dit vergroot je perspectief.
  • Mantra: je kunt de wandeling na een poosje verfrissen door langzaam een gerustellende mantra voor jezelf te herhalen. Hierdoor ga je balans aanbrengen: je kunt je aandacht naar binnen én buiten richten. Wanneer ik me paniekerig voel gebruik ik bijvoorbeeld de mantra ‘het is ok‘. Ook kun je jezelf vragen: ‘Wat geloof ik op dit moment over mijzelf of deze situatie?‘- en luister naar de innerlijke antwoorden. Ook dit brengt het vecht-vlucht-bevries reactiepatroon weer tot rust. (Als je opmerkt dat het innerlijk bevragen meer gedachtes genereert, laat je het innerlijk onderzoek weer zachtjes los).
  • Streetspirit: de natuur is prachtig, maar niet noodzakelijk. Ook het lopen van rondjes of gewoon op en neer wandelen in een rustige straat werkt al kalmerend door het repetatieve karakter van de route.
  • Geen doel: zie de oefening niet als ‘ik ga nu mediteren’, maar meer als ‘ik ga gewoon op weg’. Geef jezelf toestemming op pad te gaan, zonder te weten wat de uitkomst zal zijn, zonder als doel te stellen dat je je beter moet voelen na de wandeling. Wees oprecht nieuwsgierig naar je ervaring op dat moment.
  • Lengte: wandel minimaal 20 minuten

En misschien heb jij ook wel eigen manieren gevonden hoe je het beste kunt omgaan met deze gevoelens. Deel ze onder aan deze pagina om elkaar te kunnen inspireren. Ik hoor jouw persoonlijke ervaringen graag.

Veel liefs & Namasté,

 

Femke

PS: Als je graag andere gratis meditaties wilt proberen,  klik dan hier.

Of ken jij iemand die op dit moment tegen deze gevoelens aanloopt? Voel je dan vrij deze gratis meditaties met hen te delen.

NB: mijn herfstvakantie valt iets eerder dan de reguliere herfstvakantie, daarom zal de eerst volgende nieuwsbrief op 20 oktober verschijnen.

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someonePin on Pinterest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.