Wat bindingsangst en jobhoppen met elkaar te maken hebben

 

L I S T E N  T O  T H ER H Y T H M  O F

Toen in 2009 de crisis begon, kreeg ik een vast contract aangeboden bij mijn toenmalige werkgever. Iedereen was hysterisch blij voor me,  behalve ik.

Ik vertelde mijn toenmalige werkgever dat ik ook ergens anders had gesolliciteerd. Daar voegde ik nog doodleuk aan toe dat als ik de kans kreeg daar te gaan werken na de economische crisis, ik dit zeker zou gaan doen. Dus dat hij dat maar wist.

Kennelijk zat er een engeltje op mijn schouder en besloot mijn toenmalige werkgever dit risico te nemen.

In dit blog zal ik je laten zien wat jobhoppen en bindingsangst met elkaar te maken hebben. Wanneer je leert dealen met je eigen bindingsangst zul je merken dat je ineens veel beter weet wat je wilt. Maar vooral hoe je beter bij deze beslissingen kunt blijven.

Bindingsangst vertaalt zich namelijk niet alleen in relaties, maar in ALLES wat committeren vraagt. Alles wat niet 123 terug te draaien valt of waar je je uit los kan wringen, bezorgt plotseling grote stress. Zelfs als de aanleiding leuk is zoals bijvoorbeeld een nieuwe baan.

Het niet weten wat voor werk je wilt is meestal half waar. Het begint bij een idee; deze baan lijkt me fantastisch. Zeker als de baan niet binnen handbereik ligt. Wanneer er veel voor de nieuwe baan gedaan moet worden, zoals studies afronden of pittige sollicitatie rondes doorlopen, wordt de baan nog aantrekkelijker.

SIGN ME UP!
image-1544

Maar je weet het zeker, dit is het! Dit is wat ik hoor te doen en wat mijn roeping is. Je gaat achter je droom aan als een woman on a mission. En dan komt de dag dat je mag beginnen. Je adrenaline stroom door je lijf, dit gaat het helemaal worden. Het prachtige logo van dat waanzinnige bedrijf lacht je stralend tegemoet.

Je hebt het tegen de hele wereld geroepen: ‘Nou jongens, ik heb het hoor, dit is het helemaal, ik weet eindelijk wat ik wil!’

Bij de eerste koffiebreak valt je op dat de collega’s wat gewoontjes zijn. Waarom stuiteren deze lui niet op en neer? Dt is toch een fantastisch bedrijf? Sommige lijken zelf een beetje chagerijnig en klagerig. Je hele enthousiasme wordt er door beïnvloed, hé getver. Je dacht dat hier allemaal leuke mensen zouden werken.

De rest van de week begint het ontdekken van je werkzaamheden. Wat een informatie. En wat oninteressant eigenlijk. De eerste gedachtes als ‘moet ik dit de rest van m’n leven doen?’ en ‘is dit het wel?’ beginnen ergens in je achterhoofd al op te spelen.

Untitled design(1)

Je vrienden beginnen inmiddels met vragen te stellen: ‘En hoe is je nieuwe baan? Gaaf hoor dat jij je gevoel zo achterna gaat!’ Kleine onderhuidsje bubbeltjes van angst en schaamte spelen op. ‘Oh NO, wat als dit het weer niet is? Wat wil ik dan wel? Ik word zo moe van het zoeken. Maar er moet iets zijn!’

Je nieuwe collega’s zijn trouwens super blij met je. Je werkt hard en wordt voorgesteld als de nieuwste aanwinst van het bedrijf. Je spieren beginnen zich aan te spannen. Als ze maar niet denken dat je hier lang blijft. Het schuldgevoel begint te groeien, samen met het gevoel de benen te willen nemen.

Hoe blijer jouw nieuwe werkgever van jou wordt, hoe harder jij daar weg wilt.

Op je werk begin je trouwens tussen de bedrijven door te Googlen op internet. ‘niet weten wat je wilt’, ‘competentie & interesse tests’ of ‘boeken over loopbaankeuzes’. In de pauze race je naar de dichtbijzijnde boekenhandel om het nieuwste ‘Vind de perfecte baan voor jou’ boek te kopen. Het zoeken is weer begonnen. Je moet hier weg.

Je vind té gekke banen en studies op het internet. Jammer dat je alleen niet aan de eissen voldoet want dit lijkt jou toch écht helemaal op t’ lijf geschreven te zijn. Je voelt de moed in je schoenen zakken. Het kan toch niet zo zijn dat jij je dromen niet kunt waarmaken omdat de voorwaarden buiten handbereik liggen?

Ook kan het zijn dat de aantrekkingskracht naar verre oorden en avontuurlijke ondernemingen met de dag groter begint te woorden. Je zakt steeds verder weg in je eigen dagdromen over grootse en mooie reizen. Alles achter je laten en de wereld verkennen. Wat zou je dat graag willen. Maar toch ook weer niet, iets weerhoud je, maar je weet niet wat.

10308119_10152051926846956_9059785321423914102_n
image-1545

Als je s’morgen opstaat schieten de volgende gedachtes door je hoofd: ‘Dit kan gewoon niet goed voor me zijn. Ik sta elke dag met lood in m’n schoenen en tranen in m’n ogen op. Ik haat m’n werk. Ik moet niet alleen iets anders vinden, maar snel ook!’

En de circel is weer rond. In vogelvlucht is dit het landschap van een bindingsangstige persoon op zoek naar dé perfecte baan. Net zoals het gaat in de liefde begint het met verheerlijken. Dit bedrijf, deze studie of instelling is fantastisch.

Eenmaal aangekomen in de realiteit zakt de fantasiewereld als een pudding in elkaar. Deze baan is zo niet wat je er van verwacht had. Langzaam aan begin je je innerlijk onvrede op de mensen buiten jou te projecteren. Als ik maar leukere collega’s had gehad, was het in ieder geval dragelijker geweest.

10409116_10152137438338946_3505877289084979774_n
image-1546

Zo hopt de bindingsbange jobhopper van baan naar baan en vind nooit wat haar gelukkig maakt. Deze hele zoektocht kan niet alleen grote frustratie, verdriet en véél administratieve romslomp opleveren (zo moest ik ooit de belastingdienst bellen voor een extra formulier ‘werkgevers’).

Maar ook intense gevoelens van schaamte en vriendschappen die onder druk komen te staan. Mensen stoppen jou te geloven en jij gaat deze afkeuring volledig naar binnen trekken, wat het minderwaardige gevoel alleen nog maar sterker maakt: ‘zie je, ik ben niet goed genoeg’.

Wanneer je aan de slag gaat met je eigen bindingsproblemen, zullen loopbaanvragen als ‘ik weet niet wat ik wil’ of ‘ik weet wel wat ik wil, maar nooit voor lang’ gaan verhelderen.

Zo vind ik bijvoorbeeld niet ineens hele andere dingen interessant dan 10 jaar geleden, maar is mijn gedrag en commitment naar wat ik doe zo ongeveer omgedraaid.

Untitled design(3)
image-1547

Ben jij een jobhopper en herken jij jezelf in bovenstaand verhaal? Pak dan je dagboek of een groot stuk papier. En beantwoord deze onderstaande vragen over bindingsangst & jobhoppen:

1. Wat zijn jouw gedachtes omtrent je baan. Schrijf ALLES op wat je denkt. Bijvoorbeeld: Dit kan ik toch niet de rest van m’n leven blijven doen.

2. Wat zijn de gevoelens die bij deze gedachtes passen. Bijvoorbeeld: Angst of een opgesloten gevoel

3. Wat hoop jij dat de meest fantastische baan in je leven jou gaat brengen? Bijvoorbeeld: rust of veiligheid

4. Wat zijn je grootste angsten wanneer het gaat om jouw baan?

Mocht je vragen hebben, reageer dan op dit blog. Als je wilt weten wat coaching voor jou kan betekenen, klik dan hier voor meer informatie.

Zou je meer rust in jezelf willen onwikkelen? Klik dan hier voor de gratis meditaties.

Vond je dit artikel interessant en ken jij een jobhopper die wellicht iets aan dit artikel heeft? Feel free to share.

Liefs & Namasté,

Femke

 

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInEmail this to someonePin on Pinterest

5 thoughts on “Wat bindingsangst en jobhoppen met elkaar te maken hebben

  • 15 november 2014 at 00:52
    Permalink

    Ongelofelijk hoe je precies beschrijft waar ik sinds 2002 mee bezig ben! Haha.. Ook vanaf 2002 verschillende loonbaancoaches en testen ondergaan, en zo ook recent, wat blijkt er komt precies hetzelfde uit als in 2002 en toch in 12 jaar geen stap verder voor mijn gevoel! Ik ben nu dus weer bezig, wil de vragen beantwoorden uit je blog, maar heb geen baan (nog meer druk om de perfecte baan te vinden). Na het lezen van de blog rest alleen de vraag nog: wat is de oplossing?

    Reply
  • 18 november 2014 at 16:56
    Permalink

    Hey Shelly, dank je wel je antwoord & je vraag! Zoals je hebt kunnen lezen begrijp ik heel goed hoe lastig het is om de druk van ‘de perfecte baan’ te vinden.

    Mijn blog gaat over het zoeken naar ‘dat iets’ wat niet in het hier & nu aanwezig is, maar daar ergens in de toekomst ligt. En dat maakt heel onrustig. ‘Wat ik hier heb wil ik niet, maar wat daar ergens ligt wil ik wel’.

    Loopbaanoriëntatie trajecten zijn vaak gericht op keuze begeleiding. Je schrijft dat, net zoals bij mij, de keuzes niet veel veranderd zijn de laatste 12 jaar.

    Het lijkt dus niet zo zeer het ‘wat wil ik?’, maar het hoe: ‘hoe wil ik me voelen in mijn volgende baan?- wat wil ik nu echt?’. En met deze vraag richt je je veel meer op jouw hele leven als geheel.

    Dit blijven natuurlijk allemaal woorden. Maar juist het voelen is hierbij heel erg belangrijk. En daar heb ik persoonlijk wel begeleiding in nodig gehad. Er is geen pasklare oplossing, maar de antwoorden zitten echt in je. Daar mag je op blijven vertrouwen. Ook lijkt het soms niet zo te zijn.

    Mocht je ooit behoefte hebben aan een kennismakingsgesprek, ben je van harte welkom.

    Lieve gr,
    Femke

    Reply
  • 15 mei 2015 at 15:06
    Permalink

    Hoi Femke,

    Ik liep toevallig tegen je blog aan nadat ik aan het zoeken was op bindingsansgt en gerelateerde onderwerpen.

    Je legt de de verbinding die ik een paar maanden geleden ook al heb gelegd: Bindingsangst werkt niet alleen door in romantische relaties maar ook in het werk. Het grappige is dat ik nergens, maar dan ook nergens een link tussen bindingsangst in relaties en commitment tegenkom. Ook is je blog van 3/4 jaar geleden: Goed om te lezen dat er meer mensen tegen aan lopen en dit herkennen en vooral grappig dat er geen ‘ officiele’ bron is waar dit beschreven of uitgediept wordt.

    Gr,

    Maarten

    Reply
    • 1 februari 2016 at 08:58
      Permalink

      Google eens op commitment phobia.

      Reply
  • 1 februari 2016 at 08:53
    Permalink

    Ik heb in het verleden een Amerikaans boek over bindingsangst gelezen waarin ik mijzelf in herkende. In relaties mondt dit vaak uit in een actieve partner en een passieve partner. Ik heb beide rollen ervaren. Het aangaan van lange termijn relaties is voor mij op alle gebieden een probleem. Daarom heb ik jaren invalwerk gedaan in het onderwijs. Ik heb continu verandering en vernieuwing nodig, op die manier genereer ik energie. Onlangs vroeg iemand mij in een interview voor een baan of ik bindingsangst had omdat er tientallen werkgevers op mijn cv vermeld staan. Ik heb met ja geantwoord. Het heeft veel overspannenheid veroorzaakt, maar in therapieën is mijn problematiek nooit erkend.

    Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *